Prolog: İlmek

Emin Bahadır
Sapmaz

Anadolu'nun görünmez ritüellerini çağdaş sanatla görünür kılıyorum.

Kaydırdıkça iplik ilerler, gün döner.

Hakkında

1995'te Antalya'da doğdu. Akdeniz Üniversitesi'nde fizik eğitimi aldı. Fiziğin kazandırdığı gözlem disiplinini kültüre çevirdi: ölçüleni değil, fark edilmeyeni araştırıyor.

Kapı önünde bekleyen ayakkabılar, kaynayan çaydanlığın sesi, bir tas suya dökülen kurşun. Sapmaz, Anadolu'da herkesin yaşadığı ama kimsenin sergilemediği ortak davranışları çağdaş enstalasyon diliyle yeniden kuruyor.

Antalya1995 Akdeniz ÜniversitesiFizik Davranışsal kültürÇağdaş enstalasyon

Yaklaşım

Üç ilke.

Nesne değil, davranış.

Eserler eşyayı değil, alışkanlığı sergiler.

Sadelik.

Her iş tek bakışta anlaşılan bir cümle kurar.

Yaşayan miras.

Geçmiş değil, bugün hâlâ yaptıklarımız.

Proje

Müze Biz – Anadolu'nun Gizli Mirası

Vitrinlerinde eski eşyaların değil, hepimizin içinde yaşayan davranışların sergilendiği bir müze fikri.

Doğumdan ölüme uzanan dokuz perdede, kurşun dökmeden askıda ekmeğe, Anadolu'nun görünmez ortak ritüelleri çağdaş enstalasyonlara dönüşür. Ziyaretçi burada geçmişe değil, kendine bakar.

Altmış iki özgün eser, dokuz perde, dört canlı performans alanı ve yapay zekâ destekli bir kapanış enstalasyonu.

FSEK kapsamında tescilli özgün eser konsepti. Proje, kurumsal iş birliği ve lisanslama görüşmelerine açıktır.

Bir Ömür Boyu Anadolu: dokuz perde, tek güzergâh.

Salon

Sergiden altı durak.

Gerisi, salonda. Esere dokunarak hikâyesini açın.

**Kültür İlmeği**Karşınızdaki halı, bu müzenin tezidir: her motif bir neslin dokuya bıraktığı ilmek, merkezdeki girdabın kalbinde ise motiflerden doğan bir cenin. Kültür, yeni doğan her cana yeniden dokunan bir desendir.

Perde IDünyaya Hoş Geldin

**Aşık Atma Oyunu**"Cuk oturdu" deyiminin doğduğu oyun: kemikten miskete bin yıl.

**Ölümle Doğumun Kırkında Belli Olur**Bir tabağın iki yarısında doğum ve ölüm aynı kırkı bekler.

Perde VIToprağın Kutu: Bahar ve Bereket

**Anadolu'nun Annelik Haritası**Kırkyama bir yorgana dikilmiş ülke: sınırlarla değil, hamur açan, çay toplayan, okutan ve emziren analarla dolu bir harita.

**Toprağın Dört Ritmi**Dört yöre, dört dans, tek nabız: ritimler farklı, toprak bir.

Boş bir sergi koridoru, yerde karanlık kapıya uzanan bakır iplik

Kapanış odasına doğru.

Final: Kapanış enstalasyonu

Bu müzede her eser bitmiş bir cümledir. Bu sonuncusu hariç.

Yorum Ağacı: Son Sözün Ağacı

Yorum Ağacı, sanat deneyimini başka bir sanat eserine çeviren yeni bir bakış açısıdır. Ziyaretçi salonlar boyunca izleyendir; bu ağacın karşısında yazana dönüşür. İçine dokunanı tek cümleyle söyler, cümlesi ağaçta bir yaprak olarak açar, yapay zekâ bu sesleri temalarına göre dallara dokur ve ağaç her gelenle biraz daha büyür.

Kökü, dileklerin bezle bağlandığı dilek ağacına uzanır: orada dilek düğümlenir, burada söz yapraklanır. Jest aynı, malzeme yeni. Bu eser hiç tamamlanmaz; onu her gün gelenler yapar. Son söz, hep bir sonrakinindir.

Bu ağaç bir tanıtımdır; yazdıklarınız yalnızca bu ekranda kalır, kaydedilmez.

Yorumunuz sanat olsun.

Emin BahadırSapmaz